
Επί της ουσίας... αποδοχής της πρότασης παραχώρησης στο Θούριο αλλά και της... χωροθέτησης του Ειδικού Σχολείου, δε μπήκε το νομαρχιακό συμβούλιο, καθώς θα αναμένει την πρόθεση επιπλέον χρηματοδότησης, της νέας ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας πέραν των 5 εκ ευρώ που “έταξε” ο Στυλιανίδης, και... μετά θα το ξανασυζητήσει το θέμα, αναλόγως της “απάντησης” που θα δώσει η Διαμαντοπούλου. Αν δεσμευτεί για “επιπλέον χρηματοδότηση” τότε το πιθανότερο είναι το Ειδικό Σχολείο να ανεγερθεί στο Θούριο του δήμου Ορεστιάδας, αν όχι ,τότε, ίσως, “καταλήξει” στο Σοφικό του δήμου Διδυμοτείχου (λόγω του ότι υπάρχει και... μισό κτίριο), όπου “παραχώρησε” το Ειδικό Σχολείο ο δήμαρχος Ορεστιάδας, ο επονομαζόμενος και “Ολα τα Παραχωρώ Όλα τα Διαλύω”, με ιδιαίτερη ευκολία, κι ενώ η εκπαιδευτική μονάδα λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια στη Νέα Ορεστιάδα...
Όπως δείχνει το πράγμα, δηλαδή, αφού τα... σκάτωσαν, σε... συνεργασία, νομαρχία (επαρχείο καλύτερα και Αντωνιάδης) και δήμος Ορεστιάδας, “απαλλοτριώνοντας” και “παραχωρώντας” μια δομή που λετουργεί για δύο δεκαετίες στη Νέα Ορεστιάδα, τώρα προσπαθούν να... απεμπλακούν από το θέμα (με τη γνωστή συνταγή επιτροπών, παραεπιτροπών, γνωμοδοτήσεων και... γράμματα γνωρίζω) και η τελική χωροθέτηση να γίνει κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην αφήσει “ανοιχτές πληγές” για κανένα αλλά όλα να εξελιχτούν με, υποτιθέμενο,... “γνώμονα” το “κοινό και καλό συμφέρον” των παιδιών...
Και πριν αναφέρει κανένας καμιά... παπάρα για τοπικιστικές και άλλες ηλίθιες διαθέσεις, ας ρωτήσουν τους γονείς και κηδεμόνες των παιδιών ΑμΕΑ. “Δέχτηκαν”, αρχικά, τη “λύση Σοφικού” γιατί νόμισαν, ή τους παραμύθιασαν, πως σε ένα- δύο χρόνια τα παιδιά θα έχουν μια ολοκληρωμένη εκπαιδευτική δομή. Τώρα, που πήραν χαμπάρι τι γίνεται και πως τους “έμπλεξαν” σε παιχνίδι και.... γραμμάτια διαμαρτυρημένα, έχουν εκδηλώσει την επιθυμία λειτουργίας του Ειδικού Σχολείου στη Νέα Ορεστιάδα, στην οποία η λειτουργία των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών δομών και η καθημερινή δραστηριότητα των παιδιών, για τόσα χρόνια, αποτελεί μια συνήθη καθημερινότητα, αποδεκτή και φυσιολογική από το σύνολο της πόλης και των πολιτών, χωρίς κανείς να δακτυλοδεικτεί...Η αποδοχή της διαφορετικότητας είναι το σημαντικότερο. Χρειάστηκαν χρόνια για να επιτευχθεί αυτό και ολίγον... Μουζά για να διαλυθεί...
1 σχόλια:
ΚΡΙΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΖΟΤΖΟΛΑΣ
Δημοσίευση σχολίου